Ανθολογία βασισμένη στον στίχο του Νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη:
«Όλοι βλέπουν οράματα, κανείς ωστόσο δεν το ομολογεί».

Τριάντα τρεις (33) σύγχρονοι δημιουργοί καταθέτουν τις αφηγηματικές τους ψηφίδες σε ένα πόνημα ορθολογικά δομημένο, ανοικτό όμως στο ά-λογο, στο ιρρασιοναλιστικό – που ενδέχεται να αγγίζει και το σουρεαλιστικό, χωρίς πάντοτε να εντάσσεται στο πνεύμα του «μαγικού ρεαλισμού». Αποφεύγεται, ωστόσο, ο αδόκιμος (στην ελληνική γλώσσα) όρος «παράλογο», καθώς έχει συνδεθεί με ψυχοπαθολογικές καταστάσεις που οδηγούν σε αποκλεισμούς, περιθωριοποιήσεις και ανοίκειες διακρίσεις – σε αντίθεση με έννοιες όπως η ενσυναίσθηση, η συμπερίληψη, η αποδοχή, η κατανόηση, η ανεκτικότητα, η αναγνώριση, η εκτίμηση και η αλληλεγγύη (όλες θηλυκού γένους).
Γενικότερα, η θηλυκή, ειρηνοποιός πλευρά της Παγκόσμιας Ψυχής εκφράζεται εδώ, αναδεικνύοντας τα πλέον ευγενικά, φιλάνθρωπα, φιλοζωικά και οικολογικά ιδανικά και ιδεώδη της.
Θεωρώντας ότι μια ανθολογία υπηρετεί τουλάχιστον έναν ιερό, κοινωφελή σκοπό, θέτουμε το συλλογικό μας έργο στην κρίση του ερευνητή και μελετητή των πολιτιστικών φαινομένων, με την ελπίδα να αποτελέσει αφορμή και έναυσμα για περαιτέρω ποιητικές, φιλοσοφικές και αισθητικές αναζητήσεις. Εξάλλου, η Αισθητική και η Ηθική είναι έννοιες αλληλένδετες, σύμφωνα με τον καθοριστικής σημασίας φιλόσοφο Αριστοτέλη.