ΠΡΟΛΟΓΟΣ

EΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ από πολλούς ήδη αιώνες ότι οι άνθρωποι είναι ατελή όντα τα οποία επιδέχονται βελτιώσεων. Στην απίστευτα μεγάλη πορεία του, το είδος αυτό πορεύεται προς τη σωστή κατεύθυνση χωρίς να έχει φτάσει στα ποθητά επίπεδα που να το καθιστούν αξιοθαύμαστο δημιούργημα. Ο νους είναι πρόθυμος καλής δημιουργίας, αλλά συχνά νοσεί και εκτρέπεται.
Ευτυχώς υπάρχουν πολλά εκατομμύρια ανθρώπων που ξεπερνούν το στάδιο της αυτοκαταστροφής και δείχνουν ότι μπορούμε να ζούμε χωρίς φθόνους, χωρίς επιβουλές συνανθρώπων, χωρίς φόνους, ληστείες, δολοπλοκίες, πολέμους, πολιτιστικές ή πολιτισμικές καταστροφές.
Οι άνθρωποι δεν είναι όντα "πεπερασμένα", όπως διατείνονται πολλοί τεχνοκράτες σήμερα, διότι αυτοί δίνουν εντολές· είναι οι προγραμματιστές μηχανημάτων εκπληκτικής τελειότητας, οι κατατκτητές του διαστήματος.
Η καλή Λογοτεχνία τείνει στη βελτίωση των ανθρώπινων και συγχρόνως στη διασκέδασή τους. Οι συγγραφείς ακουσίως οδηγούνται σε ατραπούς, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν (ανθρώπους) στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου.