Πώς θα ήταν δυνατό να ορίσει κανείς την τρομοκρατία; Μπορούν να προσδιοριστούν τα αίτιά της; Μπορεί να οριστεί ως μοναδικό «όπλο» των αδυνάτων; Είναι συνέπεια της ανισότητας και της αδικίας, που διαιρεί τον κόσμο σε πλούσιο και φτωχό; Συνδέεται με τους αγώνες κινημάτων και οργανώσεων για τη διεκδίκηση αυτονόητων δικαιωμάτων; Εκφράζει σε γενικότερο επίπεδο πολιτικά και διπλωματικά αδιέξοδα; Συνδέεται με τις επιδιώξεις κέντρων αποφάσεων και συμφερόντων; Μπορεί η σύγχρονη τρομοκρατία να αποτελέσει φορέα των επιταγών της παγκοσμιοποίησης; Μπορεί ο φανατισμός να γίνει το «όπιο» του σύγχρονου τρομοκράτη και να τον κάνει πειθήνιο όργανο συμφερόντων, μετατρέποντάς τον σε θανατηφόρο όπλο κατά αθώων πολιτών; Τι συμβαίνει όταν συγκεκριμένες αντάρτικες ομάδες (π.χ. Ταλιμπάν) χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση συμφερόντων μιας υπερδύναμης και στη συνέχεια οι δρομολογημένες εξελίξεις τούς στρέφουν εναντίον της; Η τρομοκρατική απειλή γίνεται περισσότερο επικίνδυνη όταν προσωποποιείται; Ο απελευθερωτικός αγώνας οποιασδήποτε μορφής, δικαιώνει την τρομοκρατία; Η τρομοκρατία με «ανθρώπινες βόμβες» γίνεται το άλλοθι της Ρωσίας στην Τσετσενία; Μπορεί η τρομοκρατία να γίνει προάγγελος των πολεμικών συγκρούσεων τέταρτης γενιάς; Υπάρχει σύνδεση της «σύγχρονης» τρομοκρατίας και του παγκοσμιοποιημένου ανθρώπου; Είναι η τρομοκρατική πράξη «όχημα» περιορισμού των ανθρώπινων ελευθεριών; Ποιος χρεώνεται το αίμα των αθώων, που κατά κανόνα δεν έχουν σχέση με τις επιλογές - επιδιώξεις κυβερνήσεων και κέντρων αποφάσεων;

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]