Ο τόμος αυτός περιέχει την πέμπτη εκατοντάδα των `Απαντήσεων σε λειτουργικές απορίες`, που δημοσιεύονται σε συνέχειες στο περιοδικό `Ο Εφημέριος`. Για τη συμπλήρωση της εκατοντάδας αυτής χρειάσθηκε ασυνήθιστα μακρός χρόνος, μια ολόκληρη ενδεκαετία (1 Μαΐου 1982 μέχρι 15 Μαρτίου 1993). Μεσολάβησε και μια τριετία διακοπής της συνεργασίας (1 Οκτωβρίου 1989 μέχρι 15 Ιουνίου 1992), που θα ήταν οριστική αν η αγάπη πολλών αναγνωστών δεν ανάγκαζε τον γράφοντα να συνεχίσει το εγχείρημα. Ο χρόνος αυτός έδειξε, πως ο κόπος που καταβάλλεται δεν πηγαίνει χαμένος, αλλά με τη χάρη του Θεού κάτι προσφέρει στο μεγάλο έργο της λειτουργικής μας μυήσεως και εκτιμάται από πολλούς. Αυτό αποτελεί στήριγμα και παρηγοριά για τον γράφοντα και κάποια επιβεβαίωση ότι δεν έτρεξε ή δεν τρέχει μέχρι τώρα `εις κενόν`, κατά τον απόστολο (Γαλάτ. β` 2). Η χάρη δε του Θεού ας αναπληρώνει τα ελλείποντα και ας θεραπεύει τα ασθενή. [...]

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]