Γιάννης Ψυχάρης (1854 - 1929).
Φιλόλογος και λογοτέχνης. Γεννήθηκε στην Οδησσό της Ρωσίας. Σπούδασε φιλοσοφία, φιλολογία και γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, ενώ γερμανική φιλολογία, μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία στην Γερμανία. Καθηγητής της έδρας της Νεοελληνικής Γλώσσας στην Σχολή Ανωτέρων Σπουδών στο Παρίσι. Το 1904 διαδέχθηκε στην Διεύθυνση της Σχολής Ανατολικών Γλωσσών, τον καθηγητή Εμίλ Λεγκράν. Έγραψε ποιήματα, διηγήματα, μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και δοκίμια για το γλωσσικό ζήτημα της νεοελληνικής γλώσσας. Αγωνίστηκε για την καθιέρωση της δημοτικής ως επίσημης γλώσσας του ελληνικού κράτους. Το 1888, το πεζογράφημα `Το ταξίδι μου` τυπώθηκε στην Γαλλία και είναι το πρώτο ελληνικό πεζογράφημα που γράφτηκε με όλους τους κανόνες της νεοελληνικής γραμματικής. Από την εργογραφία του αναφέρουμε τα: Ζούλια, Το όνειρο του Γιαννίρη, Ζωή κι αγάπη στη μοναξιά, Στον ίσκιο του πλατάνου, Αγνή, Ρόδα και μήλα και Δοκίμιο της νεοελληνικής ιστορικής γραμματικής.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]