. . . Περισσότερο, ίσως, από ποτέ άλλοτε, οι κοινωνίες βιώνουν σήμερα μια αμφιλεγόμενη εποχή. Στην αρχή (1989 - 1990) η εποχή αυτή βαπτίσθηκε Νέα Τάξη Πραγμάτων. Μετά αποκαλέστηκε εποχή της Παγκοσμιοποίησης Της Οικονομίας, επί το κομψότερω ως φαίνεται. Αργότερα επαναβαπτίσθηκε εποχή της παγκοσμιοποίησης, έτσι απλά, δίχως προσδιορισμούς που να διευκρινίζουν το περιεχόμενο της έννοιας. Τέλος, προτιμήθηκε και ο όρος Νέα Εποχή προκειμένου να καταστεί συνείδηση ότι τα πάντα έχουν πλέον αλλάξει και μάλιστα δίχως αναγκαιότητα συζήτησης για άλλες επιλογές. Για την εξέλιξη αυτή και την αποδοχή της, επιστρατεύθηκαν διάφορες μορφές πολιτικής πειθούς. Μεταξύ αυτών μια πρωτοφανής σε εφευρετικότητα ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. Τον λόγο αυτόν τον πανούργο επιχειρούν να αντιστρατευθούν τα κείμενα που στο βιβλίο αυτό εμπεριέχονται. . .

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]