Η διεθνής διακίνηση πολιτιστικών αγαθών αποτελεί φαινόμενο με τεράστιες διαστάσεις που συνεχώς διογκώνεται. Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου στις ανεπτυγμένες χώρες ευνοεί τη στροφή του ενδιαφέροντος του κοινού στην τέχνη και τον πολιτισμό γενικότερα. Οι συστηματικοί ή περιστασιακοί συλλέκτες αυξάνονται και τα συλλεκτικά τους ενδιαφέροντα εμπλουτίζονται. Νέα μουσεία ιδρύονται διαρκώς που χρειάζονται ολοένα και περισσότερα εκθέματα. Η πολιτιστική κατανάλωση καταλαμβάνει σημαντικό μέρος στην παγκόσμια οικονομία. Εντούτοις τα πολιτιστικά αγαθά αντιμετωπίζονται όχι μόνο ως μέσα ικανοποίησης ευγενών πνευματικών αναζητήσεων αλλά και ως επενδύσεις και μάλιστα επενδύσεις ιδιαίτερα κερδοφόρες. Οι ενδιαφερόμενοι κερδοσκοπούν αποβλέποντας στην άνοδο των τιμών των πολιτιστικών αγαθών, διακινδυνεύουν αγορές αντικειμένων των οποίων η γνησιότητα αμφισβητείται, ελπίζοντας ότι θα αποδειχθούν τελικά γνήσια και θα τους προσπορίσουν σημαντικό κέρδος, ή τα χρησιμοποιούν για το «ξέπλυμα» βρώμικου χρήματος. Έχει διαπιστωθεί ότι η πτώση των χρηματιστηριακών δεικτών προκαλεί συνήθως άνοδο της αγοράς έργων τέχνης. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]