Μετά την πτώση της δικτατορίας, το 1974, εκδηλώθηκε έντονο ενδιαφέρον για τα δημόσια πράγματα· δέκα χρόνια αργότερα το ενδιαφέρον μειώνεται, αργά στην αρχή και ταχύτερα στη συνέχεια. Η τάση δεν είναι ευθύγραμμη, ομόρροπη και ομότροπη, εμφανίζει διαφοροποιήσεις και διακυμάνσεις. Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η ανασύσταση και η ερμηνεία της τάσης αυτής. Παράλληλα, διερευνώνται δύο συνακόλουθα ερωτήματα: Τι επιπτώσεις έχει η ένταση του δημόσιου ενδιαφέροντος στην πρόσληψη και την αξιοδότηση της πολιτικής ενασχόλησης, δηλαδή την κοινωνική αξία του πολιτικού κεφαλαίου; Πώς αναπτύσσεται και πώς επιμερίζεται κοινωνικά το πολιτικό ενδιαφέρον; Η εμπειρική τεκμηρίωση, ο συνδυασμός προσεγγίσεων και μεθόδων και η σχεσιακή πραγμάτευση αποτελούν τις κατευθυντήριες αρχές της εργασίας. Διερευνώνται οι συσχετίσεις των κοινωνικών πρακτικών με τις πολιτικές, η εξέλιξη του κομματικού πεδίου, η πρόσληψη των δημόσιων πραγμάτων από τους ψηφοφόρους και η κοινωνική αξία του πολιτικού κεφαλαίου.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]