Μπορούν (. . .) οι πραγματικές μεταβολές του σύγχρονου κόσμου να προσεγγιστούν με βάση τα εννοιολογικά εργαλεία της νεωτερικότητας; Ποιο είναι το νόημα και το ουσιαστικό περιεχόμενο της κυριαρχίας, της δημοκρατίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης και ποιες οι λειτουργίες και η κανονιστική ισχύς του Συντάγματος στην ύστερη νεωτερικότητα; Μήπως η ίδια η χρήση του όρου «ύστερη νεωτερικότητα» δεν υποκρύπτει μια αμφισβητήσιμη προεπιλογή; Η κατανόηση του κατακερματισμένου αλλά και ομογενοποιούμενου - «παγκοσμιοποιημένου» κόσμου, της ανεξέλεγκτης κοινωνίας της διακινδύνευσης με τους υπερδιογκωμένους κοινωνικούς ελέγχους, της «θωρακισμένης δημοκρατίας» με τα ελλείμματα ως προς την αντιπροσώπευση και τις δικαιοκρατικές και κοινωνικοκρατικές εγγυήσεις, μπορεί να επιχειρηθεί με αναγωγή στο εννοιολογικό οπλοστάσιο της νεωτερικότητας; (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]