(. . .) Έντονη είναι η συζήτηση σήμερα στην Ευρωπαϊκή ένωση, καθώς και στη χώρα μας, για μια αναδιοργάνωση του χρόνου εργασίας προς την κατεύθυνση της μείωσής του και προς μια μεγαλύτερη ελαστικότητα, που συνδέεται με την αναδιανομή της υπάρχουσας εργασίας προς την κατεύθυνση της μείωσης τα συνεχώς αυξανόμενης εργασίας, η οποία όμως καθόλου δεν παίρνει υπόψη τις ανελαστικές ανάγκες για φροντίδα των ανθρώπων. Μια εργασία που η ίδια η κοινωνική πολιτική και στεγαστικό δίκαιο είχαν αναθέσει στις γυναίκες, οι οποίες ωστόσο σήμερα, στην πλειονότητα τους , είναι ενταγμένες στην αγορά τα εργασίας πράγμα που καταστρέφει παραδοσιακούς άνισους καταμερισμούς και εξισορροπήσεις της εργασίας. Δημιουργεί ταυτοχρόνως ελλείμματα χρόνου και για ένα πλήθος κοινωνικών αναγκών και αλλάζει την ποιότητα χρόνου (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]