Η ιστορία των ιδεών γεννιέται από τους κόλπους της φιλοσοφίας; Είναι αναγκαία η μαθητεία; Υπάρχει `κατώφλι` στο ερευνάν; Πώς ο υποψήφιος γίνεται ξανά και ξανά το ον που γνωρίζει; Ποιο είναι το κοινωνικό φύλο του υποψήφιου ερευνητή και της υποψήφιας ερευνήτριας; Ποιον ευνοεί η ανάδραση διδασκαλίας και έρευνας; Διανύει κάθε υποψήφιος το `στάδιο του καθρέφτη`; Πώς στοιχειοθετείται η `έξις του ερευνάν`; Η πράξη της `ανάγνωσης` πώς τελεσφορεί; Ποιος `συνοριοφύλακας` καταγράφει την `παρανάγνωση`; Παραμένει η `ιστορική αίσθηση` ως `έκτη αίσθηση` του ανθρώπινου όντος; Σε τι ακριβώς συνίσταται το `ιστορικώς εννοείν`; Η ιστορικο-κριτική ανάγνωση στρέφει το κείμενο προς το `συγκείμενο`; Ο υποψήφιος ιστορικός των ιδεών πώς κατανοεί την ιστορία; Τι καθιστά την Ερμηνευτική διαλεκτική; Στο παρόν βιβλίο δίδονται απαντήσεις σε περίπου διακόσιες τριάντα ερωτήσεις με αντικείμενο το σχεδιασμό και την πραγματοποίηση της επιστημονικής εργασίας, στο πεδίο των `επιστημών του ανθρώπου` και σε ό,τι μπορεί να νοηθεί ως `Ιστορία των Ιδεών`.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]