Η ψυχοφυσιολογία είναι μια φιλόδοξη επιστήμη που προσπαθεί να αποφύγει τις συμπληγάδες των θεωριών του `συμπεριφορισμού` αλλά και της `ψυχανάλυσης`. Προσπαθώντας να γεφυρώσει την υλική φύση του κόσμου με τη `συνείδηση` του ανθρώπου είναι υποχρεωμένη να πατήσει στο μόνο στέρεο έδαφος μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς, τον ίδιο τον εγκέφαλο. Ο εγκέφαλος δεν είναι απλά μια υλική μάζα ορισμένου όγκου και βάρους, αλλά ένας απέραντος λαβύρινθος λειτουργιών, στην ερμηνεία του οποίου έχουν συχνά χαθεί κορυφαίοι εκπρόσωποι της φιλοσοφίας και της επιστήμης.
Όμως τις τελευταίες δεκαετίες έχουν υπάρξει εκπληκτικές πρόοδοι στην επιστήμη της μελέτης του εγκεφάλου, που αποτελεί το όργανο της σκέψης και της βούλησης. Οι νέες γνώσεις λειτουργίας του εγκεφάλου καθιστούν, συχνά, αφελείς τις απόψεις ότι η εξωτερική πραγματικότητα αντανακλάται αυτόματα στον εγκέφαλο και στη σκέψη μας. Οι επιστημονικές πρόοδοι στη νευροψυχολογία και στην ψυχοφυσιολογία αλλά και στις μεθόδους των γνωστικών επιστημών δημιουργούν την αισιοδοξία ότι τα ευρήματά τους θα μπορέσουν να απαντήσουν με καλύτερο τρόπο με άλυτα ερωτήματα για τη φύση του ανθρώπου και τον σχηματισμό της συνείδησής τους.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]