Νότιο Βιετνάμ, 1975. Ένας μακροχρόνιος πόλεμος τελειώνει. Πίσω του δεν αφήνει μόνο μια ρημαγμένη χώρα, ένα λαό διαιρεμένο σε Βόρειους και Νότιους και χιλιάδες σακατεμένους Αμερικανούς βετεράνους. Αφήνει και τους «Ανεπιθύμητους»: τα παιδιά που γεννήθηκαν στα χρόνια του πολέμου από Βιετναμέζες μητέρες και Αμερικανούς πατέρες. Το «Χωρίς Πατρίδα» είναι αληθινή ιστορία - ιστορία ελπίδας και επιβίωσης, πραγματική οδύσσεια ενός Αμερικανοασιάτη που έμεινε στο Βιετνάμ μετά την αποχώρηση των Αμερικανών. Όταν η Σαϊγκόν έπεσε στα χέρια των Βιετκόνγκ, ο μικρός Αμερικανοασιάτης Κιεν Νγκουγιέν έμεινε εκεί. Είδε το τελευταίο αμερικανικό στρατιωτικό ελικόπτερο να φεύγει χωρίς εκείνον, χωρίς τη μητέρα του, χωρίς τους παππούδες. Ακολούθησε η φυλακή, η προσφυγιά. Γιατί ο μικρός Κιεν, ξανθός με ανοιχτόχρωμα μάτια, με μάνα Βιετναμέζα και πατέρα Αμερικανό, ήταν παντού ανεπιθύμητος, ήταν χωρίς πατρίδα.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]