Skip to content
Άπαντα 7
Περί του παρ' Ιπποκράτη κώματος. Περί μαρασμού. Περί των παρά φύσιν όγκων. Περί ανωμάλου δυσκρασίας. Περί κυουμένων διαπλάσεως
ISBN: 978-960-352-603-2

Κατάσταση Έκδοσης: Κυκλοφορεί
Είδος: Βιβλίο
Μορφή: Χαρτόδετο
Θέμα: Αρχαία Ελλάδα, Ιστορία της ιατρικής, Λογοτεχνία: Ιστορία και κριτική, Πρωτοιστορικοί χρόνοι - Προ Χριστού εποχή
Γλώσσα: Ελληνική, Αρχαία, Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης: 2002
Εκδότης: Κάκτος
Συγγραφέας: Γαληνός, Φιλολογική Ομάδα Κάκτου
Διαστάσεις: 13 x 21 εκ
Σελίδες: 312 σελ.

Τιμή Εκδότη: 18,77 

Τιμή E-shop: 16,89 
Περιγραφή

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΡ` ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ ΚΩΜΑΤΟΣ: Προσπάθεια ερμηνεία της λέξης κώμα στα ιπποκρατικά έργα.
ΠΕΡΙ ΜΑΡΑΣΜΟΥ: Η κατάπτωση του οργανισμού λόγω της ξηρότητας που επικρατεί στο σώμα. Έργο από τα θεραπευτικά του Γαληνού.
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑ ΦΥΣΙΝ ΟΓΚΩΝ: Τα διαφόρων ειδών παθολογικά εξογκώματα που δημιουργούνται στο σώμα. Διαγνωστικό έργο.
ΠΕΡΙ ΑΝΩΜΑΛΟΥ ΔΥΣΚΡΑΣΙΑΣ: Η κακή κράση του οργανισμού λόγω της μη ισορροπημένης σύνθεσης στον οργανισμό των τεσσάρων χυμών.
ΠΕΡΙ ΚΥΟΥΜΕΝΩΝ ΔΙΑΠΛΑΣΕΩΣ: Η διάπλαση και η σταδιακή ανάπτυξη των εμβρύων. Από τα σπουδαιότερα έργα του Γαληνού.
Ο Γαληνός, ο μεγαλύτερος γιατρός της αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη, ίσως και ισάξιός του, γεννήθηκε στην Πέργαμο το 129 μ.Χ. Γιος του αρχιτέκτονα και μαθηματικού Νικόμαχου, έλαβε επιμελημένη μόρφωση, αρχικά φιλοσοφική και κατόπιν ιατρική. Έπειτα από σπουδές κοντά στους καλύτερους γιατρούς της εποχής του στη Σμύρνη και την Αλεξάνδρεια, επέστρεψε στην Πέργαμο, όπου και διορίστηκε γιατρός των μονομάχων. Ταξίδεψε για πρώτη φορά στη Ρώμη το 161 μ.Χ, όπου απέκτησε μεγάλη φήμη, αλλά και προκάλεσε μεγάλο φθόνο, τόσο ώστε να αναγκαστεί να φύγει με το ξέσπασμα μιας μεγάλης επιδημίας το 166 μ.Χ. Η φήμη του όμως είχε γίνει τόσο μεγάλη ώστε ο αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος τον κάλεσε και πάλι το 168 μ.Χ. ως προσωπικό του γιατρό. Άγνωστος παραμένει ο τόπος και ο χρόνος του θανάτου του, πιθανολογείται η Σικελία γύρω στο 200 μ.Χ.
Συγγραφέας εκατοντάδων, φιλοσοφικών, και γραμματικών έργων, εκλεκτικός πάντοτε στις απόψεις του και πιστεύοντας ότι `ο άριστος ιατρός είναι και φιλόσοφος`, συνόψισε σε ένα περίτεχνο, μερικές φορές αντιφατικό και συγκεχυμένο, οπωσδήποτε όμως πλήρες και ενδιαφέρον σύστημα, ολόκληρη την προγενέστερη ιατρική και φιλοσοφική του παράδοση, από τον Ιπποκράτη και τον Πλάτωνα ώς τον Αριστοτέλη και τους Στωικούς. Το σύστημα αυτό θα αποτελέσει τη βάση της αραβικής και μεσαιωνικής, αλλά και της νεότερης λαϊκής ιατρικής. Η αντιμετώπιση του ανθρώπινου σώματος ως ενιαίου συνόλου που στην υγιή του κατάσταση το χαρακτηρίζει η απόλυτη ισορροπία και το μέτρο, καθώς και η προβολή ενός ιατρικού προτύπου που στέκεται υπεράνω υλικών αγαθών και κάθε είδους σκοπιμοτήτων, καθιστούν το έργο του ενδιαφέρον ακόμα και στη σημερινή εποχή της αλματώδους τεχνολογικής προόδου.


[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]