. . . Συναντιέται και επιβεβαιώνει τις νέες αντιλήψεις των πολιτών για τα πολιτικά κόμματα και τους `πολιτικούς`.
Τα θεωρούν κλειστές κάστες, ολιγαρχίες συνδεδεμένες με συμφέροντα και όχι με ιδεολογικά κίνητρα, λόμπυ εξουσιών ολιγαρχικού τύπου . . .
Ότι μια οργανωμένη μειοψηφία, ένα κόμμα-λόμπυ συμμετέχει στην αγοραπωλησία. Ότι τα κόμματα μη-κόμματα που είναι διατεθειμένα σε περισσότερες παραχωρήσεις στα οικονομικά πληρώνονται περισσότερο από τις οικονομικές εξωθεσμικές εξουσίες. Στην Ελλάδα λογω της ιδιομορφίας των εθνικών ζητημάτων είναι περισσότερο αποδεκτά από εξωελλαδικές δυνάμεις τα κόμματα, τα πρόσωπα που είναι διατεθειμένα για εθνικές παραχωρήσεις. Η αρχική μεταπολιτευτική λατρεία των πολιτών προς τα κόμματα μετεξελίχτηκε τελευταία σε αντιπάθεια και περοφρόνηση. Οι πιστοί έγιναν κριτές, το κομματικό ποίμνιο πολίτες. Τα μαντριά σύμφωνα με την γνωστή έκφραση άδειασαν.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]