Στόχος μας είναι η ερμηνεία της οντολογίας του κορυφαίου Γάλλου φαινομενολόγου M. Merleau-Ponty (1908 - 1961). Με αφετηρία την έννοια της `Μορφής` (Gestalt) οδεύουμε προς την τελική θέση του Ποντύ περί `Ολισμού` στο `Le Visible et l`invisible`.
Η ερμηνεία της οντολογικής έννοιας της Μορφής, ως σχέσης φιγούρα - φόντο στοιχειώνει την πρώιμη οντολογία του φιλοσόφου (Structure du comportement). Το φόντο είναι το βάθος επί του οποίου η φιγούρα αναδύεται. Το ερώτημα για το Είναι διαποτίζει εξ αρχής την φιλοσοφία του Ποντύ. Μέσω περαιτέρω της έννοιας του `ιδίου σώματος` (Phenomenologie de la Perception) περνάει από την σκέψη του πράγματος στην βιωματική εμπειρία την οποία αποκαλεί `προ-κατηγορική` σήμανση του κόσμου, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στα έργα τέχνης (Le doute de Cezanne).
Η οντολογία του Ποντύ κορυφώνεται, στην επεξεργασία της έννοιας της Σάρκας (Chair). Και αυτή διέπεται από την σχέση φιγούρα - φόντο. Έχουμε έναν Ολισμό που δεν είναι κλειστός αλλά αντίθετα ανοιχτός. Το Είναι, στο πλαίσιο αυτό, δεν δίνεται μονομιάς, απόλυτα, αλλά είναι αυτό που αφήνει τα όντα να είναι. Η Σάρκα είναι ο οντολογικός τόπος του Είναι. Αυτό όμως δεν δίνεται αμέσως αλλά έμμεσα, με αφετηρία τα επί μέρους όντα.
Η εξέλιξη της οντολογίας του Ποντύ συγκεφαλαιώνει πρωτότυπα την Ιστορία της φιλοσοφίας. `Από την Μορφή στον Ολισμό` δεν μπορούμε παρά `να λερώσουμε τα χέρια`, -κατά την μεταφορική διατύπωση του ίδιου του Ποντύ- δηλαδή να αλληλοσχετιστούμε, αν θέλουμε να ανοιχτούμε στο Είναι.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]