Υπάρχει μια περιοχή ιδιαίτερα συναρπαστική: η περιοχή όπου συμπλέκονται το μικρό και το μέγα, δηλαδή, τα ελάχιστα στοιχεία της ύλης με το μακρόκοσμο και με το μεγάκοσμο. Οι πρόοδοι της φυσικής τα τελευταία χρόνια οδήγησαν στη γνώση των «ελάχιστων» φυσικών οντοτήτων και, αντίστροφα, στη γνώση φαινομένων σε κοσμική κλίμακα. Το βιβλίο αυτό επιχειρεί να παρουσιάσει όψεις των περιοχών όπου το μικροσκοπικό παρεμβαίνει δραστικά στη λειτουργία του μεγάκοσμου, ή, αντίθετα, καθορίζεται από τη συνολική επίδραση της ύλης που το περιβάλλει. Το μικρό και το μέγα δεν αντιτίθενται τυπικά. Ανάμεσά τους υπάρχουν όχι μόνο σχέσεις ποσοτικές και σχέσεις κλίμακας, αλλά και σχέσεις λειτουργικές και γενετικές. Οι σχέσεις τού σχεδόν απειροστού με το μέγα δεν είναι στην εποχή μας πρόβλημα αποκλειστικά φιλοσοφικό. Είναι προπαντός πρόβλημα επιστημονικό. Και το υλικό αυτού του χώρου προσφέρεται με τρόπο προνομιούχο για φιλοσοφικές διερευνήσεις. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]