Δικτατορία των γιατρών. Επέλεξα αυτό τον τίτλο για να σκανδαλίσω αλλά και να προκαλέσω συζητήσεις. Ας με συγχωρήσουν οι συνάδελφοί μου: έχω επίγνωση. Ο κόσμος κλυδωνίζεται, το μέλλον μας ανησυχεί, η εργασία δεν είναι πλέον εξασφαλισμένη και ο κοινωνικός αποκλεισμός μας τρομοκρατεί. Η Κοινωνική Ασφάλιση είναι η σανίδα σωτηρίας μας, ένα κομμάτι μας. Ας μην την αφήσουμε να εκφυλιστεί, να χαθεί εξαιτίας της συντεχνιακής αντίληψης, και να μας παρέχει κακή και κυρίως ακριβή περίθαλψη. Είναι στο χέρι των γιατρών να τη σώσουν. Έγραψα αυτό το βιβλίο για τους ασθενείς. Είναι οι μόνοι ικανοί να επηρεάσουν τους γιατρούς τους. Δεν έχουν εμπιστοσύνη στην ιατρική, σιχαίνονται τη γραφειοκρατία, αλλά αγαπούν όσο και φοβούνται τον προσωπικό τους γιατρό, και είναι πεπεισμένοι ότι αυτός ο δαιδαλώδης μηχανισμός της περίθαλψης, η Κοινωνική Ασφάλιση, τους ανήκει. Θα προτιμούσα μια Κοινωνική Ασφάλιση στραμμένη προς την εκπαίδευση, την πρόληψη, την υγεία, και όχι αποκλειστικά προς την αρρώστια. Αξιολόγηση, κατάρτιση υποχρεωτική πορεία προς την εξέλιξη, πληροφόρηση: για να ανακτήσετε την εμπιστοσύνη σας, σας προτείνω αυτό το βιβλίο που κλείνει με μια διακήρυξη των δικαιωμάτων του ασθενή.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]