Ο άνθρωπος παρά τους διαφόρους περιορισμούς πού μπορεί να υποστεί από την κοινωνία στην οποία ζει ή από τη θρησκεία την οποία πιστεύει, κατά βάθος παραμένει ελεύθερος. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να επιλέγει τις αξίες που εκείνος παραδέχεται και να ρυθμίζει τη ζωή του σύμφωνα με αυτές. Επομένως, η ελευθερία της βούλησης συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα που έχει ο άνθρωπος να ορίζει κάθε πράξη του έχοντας ως αφετηρία τη δική του βούληση η οποία λειτουργεί ως αυτοαρχή. Η παρούσα εργασία προσπαθεί να θέσει το θέμα της αυτονομίας κάτω από το πρίσμα της φιλοσοφίας και της θεολογίας. Από φιλοσοφικής πλευράς εκτίθενται όσα ο μεγάλος φιλόσοφος Κάντ δίδαξε περί αυτονομίας. Από θεολογικής πλευράς εκτίθενται όσα η Ορθόδοξη Πατερική Θεολογία υποστηρίζει για το ίδιο θέμα. Η διπλή αυτή, έστω και περιληπτική, θεώρηση ενδέχεται να δώσει το έναυσμα για μια περαιτέρω μελέτη του θέματος και να οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]