Ο ρόλος του συλλόγου διδασκόντων στη διαμόρφωση και εφαρμογή εκπαιδευτικής πολιτικής στα πλαίσια της σχολικής μονάδας είναι σημαντικός και προϋποθέτει μεταξύ άλλων τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για λήψη ουσιαστικών αποφάσεων σε επίπεδο καινοτομιών και αλλαγών. Οι συγκεκριμένοι στόχοι προσεγγίζονται με συλλογικές διαδικασίες, με δημιουργία ομαδικού πνεύματος, με ανάπτυξη δυνατοτήτων επικοινωνίας και με αξιοποίηση της εμπειρίας των εκπαιδευτικών. Με κέντρο λοιπόν τον εκπαιδευτικό και με μια σχολική κουλτούρα
η οποία να ευνοεί τις δράσεις και τα προγράμματα για την ευαισθητοποίηση στο «διαφορετικό», το σχολείο μπορεί να αποτελέσει πλαίσιο σχεδιασμού και άσκησης εκπαιδευτικής πολιτικής, με έναν από τους κύριους σκοπούς, την κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο δρόμος λοιπόν για τη νέα μάθηση δεν μπορεί να βασιστεί μεμονωμένα στα άτομα, ούτε απλά στη δράση, αλλά στο ζητούμενο της εποχής μας, τη διάδραση.