Αυτό το βιβλίο επιτυγχάνει έναν διπλό στόχο: εφενός να αναλύσει με σαφήνεια κεντρικές έννοιες της αριστοτελικής ηθικής (όπως είναι η ηθική αρετή, η μεσότητα, η ηθική αγωγή και η φρόνηση), αφετέρου να ερευνήσει τη δυνατότητα μιας σύγχρονης ερμηνείας των αριστοτελικών θέσεων. Και πράγματι, η αριστοτελική θεωρία, θεμελιωμένη στη φαινομενολογική περιγραφή της ηθικής πράξης, μπορεί να προσφέρει ασφαλείς λύσεις σε επίκαιρα ηθικά αιτήματα. Ως μεγαλύτερη συνεισφορά της θα αποδειχθεί, πάντως, η δυνατότητά της να αναδείξει μια αποκλειστική και προνομιούχο διαπροσωπική σχέση, τη φιλία, ως χώρο μέσα στον οποίο μπορούμε να ανακαλύψουμε τον «άλλον» με σάρκα και οστά. Από τη στιγμή που η φιλία εδραιώνεται ως παραδειγματική ηθική σχέση, επαναπροσδιορίζονται η επικοινωνία με τους άλλους, η αυτάρκεια και ο αλτρουισμός, η εγγύτητα και οικουμενικότητα, το ίδιο το ιδανικό της ανθρώπινης συνύπαρξης.
Πρωτότυπο και ευρηματικό, το παρόν βιβλίο καθιστά την αριστοτελική ηθική οικεία, εφαλτήριο για διερεύνηση των δικών μας ηθικών αποριών.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]