Η υπό κάλυψη καλλιέργεια και ιδιαίτερα το θερμοκήπιο είναι δύσκολη υπόθεση. Οι τεχνητές συνθήκες προκαλούν μεταβολική ένταση κι αυτή πρέπει να οδηγηθεί προς την κατεύθυνση των υψηλών και ποιοτικών αποδόσεων. Από μόνη της η καλλιέργεια είναι πολύ αμφίβολο αν θα διαλέξει αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται λοιπόν περισσή γνώση.
Στην παρούσα εργασία επιδιώξαμε, πρωτίστως, τη συνεύρεση της επιστήμης και της πράξης. Στο πλαίσιο αυτό, εκτός των άλλων, ανακαλέσαμε και τοποθετήσαμε στη θέση που τους πρέπει αιώνιους αφορισμένους από το χώρο των λιπασμάτων (αναφερόμαστε σε εφόδια).
Δηλώσαμε επίσης την αντίθεση, προβάλλοντας τη θέση μας, σε κάποιες «κατεστημένες» γνώσεις, δογματισμούς κλπ. Ενώ δε θεωρήσαμε περιττό να εξηγήσουμε λεπτομερώς κάποιους στοιχειώδεις και, υπό μίαν έννοια, θεμελιώδεις όρους, που με τον καιρό όμως έχουν λάβει χαρακτήρα «δεδομένων», γιατί θεωρούμε ότι πράγματι το θεμέλιο, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.
Ελπίζουμε ότι ο γεωπόνος και ο αγρότης που θα μελετήσει το βιβλίο θα βρει σ’ αυτό τη χρησιμότητα που ψάχνει.