ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Την επιλογή αυτή από τις τέσσερεις κλασικές συλλογές του Μπερτίνι, τις Σπουδές ορ. 29, 32, 100 και 134, την έκανε ο Τζουζέπε Μπουοναμίτσι στα τέλη του περασμένου αιώνα. Χρησιμοποιώντας το ίδιο υλικό, με την ίδια προοδευτική κατάταξη, ακολουθήσαμε, όσον αφορά την επιμέλεια, ένα κριτήριο που περιορίζει στο ελάχιστο το φόρτωμα με υπερβολικά πολλές ενδείξεις: όχι υπερβολικές δακτυλοθεσίες, καμμιά προσθήκη ή μεταβολή των σημείων της έκφρασης, επαναφορά στο εξαιρετικό, αυθεντικό φραζάρισμα. Οι μετρονομικές ενδείξεις, για άλλη μια φορά, έχουν μόνο την αξία μιας συμβουλής. Η μουσική ποιότητα των σπουδών του Μπερτίνι είναι πάντοτε πολύ προσεγμένη: μερικές μάλιστα απ’ αυτές είναι πολύ χαριτωμένες. Εκτός απ’ αυτό, παρ’ όλο που είναι γεμάτες από ενδιαφέρουσες και χρήσιμες τεχνικές λύσεις, είναι «κομμένες» σε μέτρα τέτοια που δεν αναγκάζουν σχεδόν ποτέ τον εκτελεστή να φορτσάρει επικίνδυνα ή να εξαντλήσει την μυϊκή του αντοχή.