Το παρόν πόνημα είναι μια σειρά στοχασμών για τις στοιχειώδεις δυναμικές δομικότητες της κοινωνικής ύπαρξης: εδράζεται στη σχεσιακή οπτική του Maurice Merleau-Ponty και, κυρίως, του Pierre Bourdieu αναφορικά με το (ενσώματο) κοινωνικό υποκείμενο και την περιβάλλουσα βιωμένη πραγματικότητά του, όχι ως λεπτομερής σχολιασμός συγκεκριμένων θεματικών του έργου των εν λόγω διανοητών, αλλά ως μια (αναλυτικά διαλλακτικότερη) επιλεκτική οικειοποίηση ουσιωδών πτυχών του. Στο έργο τους, μπορούμε να ανιχνεύσουμε μια φιλοσοφικά κρίσιμη εμμονή στη σωματική ύπαρξη - στο σώμα - και, γενικότερα, στην αδιατύπωτη εκφραστικότητα του συγκεκριμένου. Η οπτική μου αξιοποιεί αναλυτικές τακτικές που επιχειρούν να ψηλαφίσουν την αμφισημία απτών υπαρκτικών τρόπων, σε βάρος μιας «αυθυπόστατης» θεωρητικής συστηματικότητας, προς όφελος, ωστόσο, της - πάντα προσεγγιστικής - πραγματολογικής τους ακρίβειας. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]