Τα μαθηματικά συνιστούν μια γιγαντιαία περιπέτεια στον κόσμο των ιδεών. Η ιστορία τους εκτείνεται σε αναρίθμητες γενεές και αντικαθρεφτίζει ορισμένες από τις πιο εξευγενισμένες σκέψεις τους. Η συμπύκνωση αυτής της ιστορίας σε ένα βιβλίο με τριακόσιες περίπου σελίδες έγινε δυνατή μόνο επειδή υποτάξαμε τον εαυτό μας σε αυστηρή πειθαρχία: σκιαγραφήσαμε το ξετύλιγμα λίγων κύριων ιδεών και ελαχιστοποιήσαμε τις αναφορές σε άλλες εξελίξεις. Έτσι το εύρος των βιβλιογραφικών λεπτομερειών περιορίστηκε και πολλοί αρκετά σημαντικοί συγγραφείς δεν μνημονεύτηκαν, όπως οι Ρομπερβάλ (Roberval), Λαμπέρ (Lambert), Σβαρτς (Schwarz). Αλλά η πιο σημαντική ανάσχεση, στην οποία υποβληθήκαμε, έγκειται ίσως στο ότι δεν φωτίσαμε επαρκώς τη γενική πολιτισμική και κοινωνική ατμόσφαιρα των διάφορων περιόδων, μέσα στην οποία τα μαθηματικά ωρίμαζαν ή έφθιναν. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]