Η παρούσα μονογραφία πραγματεύεται το πρόβλημα της διεθνούς δικαιοδοσίας, έτσι όπως αυτό ανακύπτει στο διαδίκτυο. Είναι πλέον κοινός τόπος ότι το διαδίκτυο ορίζει ένα νέο κοινωνικοοικονομικό αφήγημα που αμφισβητεί τις παραδοσιακές κανονιστικές σταθερές. Στον χώρο, ιδίως, της διεθνούς δικαιοδοσίας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του διαδικτύου αποσταθεροποιούν το σχήμα της εδαφικότητας που αποτέλεσε, διαχρονικά, τον φέροντα οργανισμό κάθε συστήματος διεθνούς δικαιοδοσίας, συμπεριλαμβανομένου και του ευρωπαϊκού που ενδιαφέρει εδώ, και, μάλιστα, κατά τρόπο διττό: τεχνικά, γιατί κατέδειξε τους περιορισμούς των κλασσικών εδαφικών συνδέσμων διαδικαστικού εντοπισμού μίας διασυνοριακής αντιδικίας και, ουσιαστικά, γιατί αμφισβήτησε τις παραδοσιακές αξιακές ισορροπίες και διεκδίκησε την επαναδιαπραγμάτευσή τους. Η παρούσα μονογραφία επιδιώκει να λάβει μέρος στη σχετική συζήτηση, αναζητώντας ένα μεθοδολογικό μοντέλο λειτουργίας του παραδοσιακού δικαιοδοτικού μηχανισμού του κανονισμού Βρυξέλλες Ια στον χώρο των διαδικτυακών συναλλαγών, το οποίο θα σέβεται τις μεθοδολογικές σταθερές του συνάμα, όμως, θα δικαιώνει και τις ιδιαιτερότητες των διαδικτυακών συναλλαγών. Η παρατήρηση αυτή επιτρέπει δύο βασικές οριοθετήσεις: Πρώτον, η συζήτηση θα διεξαχθεί de lege lata και με σημείο αναφοράς τους ήδη υπάρχοντες κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας και, δεύτερον, η συζήτηση θα είναι, πρωτίστως, μεθοδολογική, ήτοι θα επεκταθεί σε λεπτομέρειες μόνο στο βαθμό που τούτο κρίνεται απαραίτητο για την πληρότητα των μεθοδολογικών λύσεων.