Οι κινηματογραφικές ταινίες διαδίδουν την κουλτούρα πολύ πιο άμεσα και πλατιά απ` ό,τι τα βιβλία. Πρόκειται για ταχύτατη δημοσιότητα και χορταστικό θέαμα. Το μυθιστόρημά μου έχει γίνει τώρα εξαιρετική ταινία με ευρεία διανομή. Η ταινία θα πολλαπλασιάσει μάλλον τις πωλήσεις του βιβλίου. Πιθανόν περισσότεροι αναγνώστες θα διαβάσουν το επίμετρο αυτό απ` ό,τι όσοι διάβασαν όλα τα προηγούμενα βιβλία μου. Έτσι μου δίνεται μια αφηγηματική δυνατότητα της τελευταίας στιγμής. Και θα την αξιοποιήσω. Μια προσωπική ιστορία διαπερνά τη Μαύρη Ντάλια, τόσο στο βιβλίο όσο και στο φιλμ. Με δένει αξεδιάλυτα με δυο γυναίκες οι οποίες δέχτηκαν κτηνώδη επίθεση με έντεκα χρόνια διαφορά. Οι συγκεκριμένες γυναίκες αποτελούν τον κεντρικό μύθο της ζωής μου. Στο κομμάτι αυτό θέλω να τις τιμήσω. Θέλω εδώ να επανορθώσω ανισορροπίες προηγούμενων γραπτών μου. Θέλω να κλείσω το μύθο τους με μια ελεγεία. Θέλω να τους χαρίσω την ηρεμία της αποκάλυψης που δεν ήρθε και να μην εκφραστώ ποτέ ξανά δημόσια γι’ αυτές. Το όνομα της μητέρας μου ήταν Τζηνήβα Χίλλικερ. (. . .)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]