Το φθινόπωρο του 2007 άρχισα να δουλεύω πάνω σε ποιήματα ενός ολλανδού σουρεαλιστή/ντανταϊστή. Ταυτόχρονα διάβαζα ποιήματα ελλήνων ποιητών. Η οριοθέτηση του χώρου εμφανίστηκε σαν ανάγκη πολύ γρήγορα. Την άνοιξη του 2008 η ποίηση του Σπύρου Βρεττού μου έγινε περισσότερο από οικεία. Η ανάγνωση των ποιημάτων του με έβαλε σε απρόβλεπτες περιπέτειες. Αυτό ήταν και το ερέθισμα που χρειαζόμουν για να προχωρήσω. [...]

Αλεξάνδρα Ζώη

Τα σχέδια, τα χρώματα και τα "γράμματα" της Αλεξάνδρας Ζώη πάνω σε ποιήματά του, μοιάζουν σαν επιπλέοντα πράγματα που έχουν ήδη διασωθεί ή μόλις τώρα διασώζονται. Στην πρώτη περίπτωση, υπάρχει στα έργα μια ηρεμία και μια ισορροπία. Στη δεύτερη, ο αναβρασμός και η "άνωση της γλώσσας" προς την επιφάνεια και τον αέρα. Με συγκινεί πολύ το εικαστικό αρχέγονο χάος της Αλεξάνδρας απ` το οποίο σχηματίζονται, με λιτές χρωματικές εκρήξεις, οι λεκτικοί τόποι.
Με συγκινούν οι χειρονομίες της προς τα λόγια μου.

Σπύρος Λ. Βρεττός