Μια διεισδυτική ματιά σε θέματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος από τον συγγραφέα που οι New York Times αποκάλεσαν «ο σπουδαιότερος, κατά πάσα πιθανότητα, εν ζωή διανοούμενος». Αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις του βιβλίου: «Ο Αριστοτέλης θεωρούσε δεδομένο ότι η δημοκρατία πρέπει να είναι πλήρως συμμετοχική (με μερικές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις, τις γυναίκες και τους σκλάβους ας πούμε) και ότι πρέπει να αποβλέπει στο κοινό καλό. Για να το πετύχει, οφείλει να εξασφαλίζει σχετική ισότητα, `λελογισμένη και επαρκή ιδιοκτησία` και `διαρκή ευημερία` για τον καθένα». «Ο James Madison πίστευε ότι ο πρωταρχικός σκοπός της κυβέρνησης είναι `να προστατέψει τη μειονότητα των βαθύπλουτων εναντίον της πλειοψηφίας`, όπως αρεσκόταν να το θέτει ο συνάδελφός του John Jay: `εκείνοι στους οποίους ανήκει η χώρα, οφείλουν να τη κυβερνούν`». «Οι συζητήσεις περί μορατόριουμ χρεών δεν είναι στην ουσία το κύριο θέμα. Αν οι πλούσιοι της Βραζιλίας δεν είχαν αφεθεί ανεξέλεγκτοι, η Βραζιλία δεν θα είχε εξαρχής χρέος. Ας δώσουν πίσω τα λεφτά αυτοί που τα δανείστηκαν. Κανενός άλλου δεν είναι το πρόβλημα».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]