Το βιβλίο αυτό αποτελεί συνηγορία υπέρ της νομιμοποίησης όλων των απαγορευμένων ψυχοτρόπων ουσιών και της διάθεσής του στους ενηλίκους με τους όρους που διέπουν τα ελεγχόμενα φάρμακα ή το οινόπνευμα. Το αίτημα της νομιμοποίησης αυτών των ουσιών απορρέει αβίαστα από μια ηθική και πολιτική φιλοσοφία που σέβεται τη βασική επιβιωτική αρχή `ζήσε και άσε τον άλλο να ζήσει`, βασίζεται στην αδιάψευστη ιστορική πραγματικότητα για το είδος των σχέσεων που είχε ο άνθρωπος μ` αυτές τις ουσίες κατά την περίοδο πριν από την απαγόρευσή τους (1914), ενισχύεται από τις στατιστικές που καταδείχνουν τον παραλογισμό της απαγόρευσης, τη βαρβαρότητα της καταστολής και τις αφανιστικές συνέπειές τους για τα άτομα και τις κοινωνίες και αποσκοπεί στην υπεράσπιση μιας θεμελιώδους αρχής του δικαίου σύμφωνα με την οποία καμιά πολιτισμένη ανοιχτή κοινωνία δεν έχει το δικαίωμα να τιμωρεί πράξεις αυτοπροσβολής. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]