`Μα είμαι όντως αθάνατος; Επί τριακόσια τρία χρόνια έθετα συνεχώς στον εαυτό μου αυτό το ερώτημα, και απάντηση δεν έπαιρνα. Κάποια μέρα - μέρα σημαδιακή - ανακάλυψα μιαν άσπρη τρίχα ανάμεσα στις καστανές μπούκλες μου. Αυτό σίγουρα σημαίνει πως γερνώ. Αλλά μπορεί κιόλας να ήταν εκεί κρυμμένη τριακόσια χρόνια. Κάποιοι ασπρίζουν εντελώς πριν φτάσουν τα είκοσι.
Θα πω την ιστορία μου και ας κρίνει ο αναγνώστης τι συμβαίνει πραγματικά, θα πω την ιστορία μου. Να, λοιπόν, που μηχανεύτηκα έναν τρόπο να περάσω μερικές ώρες μιας αιωνιότητας που άρχισε να καταντά αφόρητη. Για πάντα! Γίνεται τέτοιο πράγμα; Να ζήσεις για πάντα!`

`Ο Θνητός Αθάνατος`, `ο Φερδινάνδος Έμπολι` και ο `Διάδοχος των Μοντόλφο` είναι τρεις ιστορίες που γράφτηκαν στην διάρκεια δέκα πέντε σκληρών για την Μαίρη Σέλλεϋ χρόνων, και συνδέονται με την αγωνία της συγγραφέως να επιβεβαιώσει την απόλυτη αξία του έρωτα, στον οποίο πρόσφερε τον εαυτό της χωρίς όρους, χωρίς καν να υπολογίσει την ίδια της την ζωή.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]