Σήμερα οι παρεκκλίσεις της παγκοσμιοποίησης, της οικονομίας της αγοράς και της τεχνοκρατίας, η αστική ανωνυμία, το γενικευμένο ξερίζωμα και η παρακμή των οικογενειακών και δημοσίων εξουσιών έριξαν το άτομο στην αταξία και την σύγχυση. Κατέστη αδύνατο να απαντήσει κανείς μόνος και να αντιδράσει στα συμπτώματα που μας πληγώνουν. Γι` αυτόν ακριβώς τον λόγο ένα αίτημα νοήματος απευθύνεται στον ψυχαναλυτή και στον θρησκευόμενο. Αλλά τότε τίθεται το ερώτημα: Ποιά σχέση υφίσταται μεταξύ ψυχανάλυσης και θρησκείας; Σ` αυτό το μικρό πόνημα, ο συγγραφέας δείχνει ότι ιστορικά η απάντηση διαφοροποιείται σύμφωνα με τρία ρεύματα -του Φρόυντ, του Γιουνγκ, του Λακάν-, του καθενός ξεκινώντας από μια διαφορετική καταγωγή: ιουδαϊκή, προτεσταντική, καθολική, αντιστοίχως. Δείχνει επίσης ότι «η» θρησκεία δεν υπάρχει: υπάρχουν θρησκείες, ιδιαίτερη η κάθε μία, και στον ανθρώπινο ψυχισμό ενυπάρχει «θρησκευτικότητα».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]