«. . .Το ότι οι απόψεις του (Ν. Κυτόπουλου) είναι αντίθετες με τις θεωρίες για τους Ινδοευρωπαίους και την κάθοδο από το Βορρά, αυτό δεν είναι πρωτοτυπία. Και από άλλους, έχει διατυπωθεί ένσταση για το θέμα και μάλιστα στη μελέτη του Γιάννη Κορδάτου, «Νέα Προλεγόμενα στον Όμηρο», υπάρχει συγκροτημένη θεωρία για τα περάσματα από τη Μ. Ασία προς την Ελλάδα. . . Συνεπώς και μετά τις αμφισβητήσεις της θεωρίας για τους Ινδοευρωπαίους και για την κοιτίδα τους, πιστεύω ότι είναι σωστή η άποψη του (Ν. Κυτόπουλου) για τον πολιτικό χαρακτήρα της θεωρίας περί των Ινδοευρωπαίων. Το άλλο πρόβλημα είναι το πρόβλημα της διάδοσης του «ελληνικού» πολιτισμού στην Ευρασία και τη Λατινική Αμερική. Υπάρχουν στοιχεία που συνηγορούν και δε μας βλάφτει να τα μελετήσουμε. Πρέπει δηλαδή να τα αγνοήσουμε, επειδή έχουμε την κατεστημένη και βολική θεωρία των Ινδοευρωπαίων, των Ινδογερμανών, των Αρίων κ.λπ., γιατί κάποτε αυτή καθιερώθηκε; Άλλωστε στο χώρο της προϊστορίας, όλα σχεδόν βασίζονται σε υποθέσεις οι οποίες έχουν μεγαλύτερη ή μικρότερη πιθανότητα αλήθειας. Μην ξεχνάμε πως ό,τι δεν συμφέρει το σύστημα θάβεται».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]