Είναι γνωστό ότι οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν την αφήγηση ως εργαλείο διδασκαλίας και μάθησης κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ωστόσο, στο πλαίσιο της εκπαίδευσης των μικρών παιδιών η αφήγηση αποκτά μία ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο προφορικός λόγος αποτελεί ένα γνωστικό εργαλείο για το μικρό παιδί.
Στο βιβλίο αυτό προτείνεται ένα πλάνο σχεδιασμού αφηγηματικής διδασκαλίας σύμφωνα με μια τέτοια θεώρηση για την αφήγηση ιστοριών, και ειδικότερα τη θεωρία του Kieran Egan, και αναλύονται τα βήματα για το σχεδιασμό ενός διδακτικού αφηγηματικού πλαισίου. Συγχρόνως, παρουσιάζονται ιστορίες και δραστηριότητες για θέματα του Φυσικού Περιβάλλοντος που αποτελούν πλέον παγκοσμίως άμεσες προτεραιότητες της εκπαίδευσης για το περιβάλλον (όπως η κλιματική αλλαγή και η λειψυδρία), οι οποίες εφαρμόστηκαν σε νηπιαγωγεία, στο πλαίσιο των Πρακτικών Ασκήσεων του ΤΕΠΑΕΣ του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Το βιβλίο απευθύνεται κυρίως στην/στον εκπαιδευτικό που ενδιαφέρεται να εντάξει την αφήγηση στην διδακτική πράξη και να ενισχύσει τις εκπαιδευτικές πρακτικές στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης με τη χρήση της ιστορίας, του κατεξοχήν νοητικού/μαθησιακού εργαλείου του μικρού παιδιού.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]