(. . .) Τα `Παράδοξα`, που ανήκουν στην πεζογραφία του της δεκαετίας του 1590, όταν ο Νταν σπούδαζε ακόμα Νομικά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι συνιστούν ιδιαιτέρως ανάλαφρες και εύθυμες συνθέσεις, στις οποίες ο αναγνώστης συναντά επιχειρήματα που δεν διακρίνονται για την σοβαρότητα και την συνέπειά τους. (. . .) Τα `Προβλήματα` γράφτηκαν λίγα χρόνια αργότερα, μεταξύ του 1603 και του 1610, και ο ίδιος ο συγγραφέας τα έχει χαρακτηρίσει, σε μια επιστολή του, ως `καυχησιάρικα` και `χαριέντως ένοχα`, ενδεχομένως αναγνωρίζοντας τη μεγαλαυχία και την επιτήδευση που παρουσιάζουν κάποια από αυτά τα κείμενα, τα οποία, πάντως, είναι γενικώς κάπως πιο συνοφρυωμένα από τα προηγούμενα. (. . .) Το δοκίμιό του περί αυτοκτονίας, που έχει τον τίτλο `Βιαθάνατος`, γράφτηκε πιθανόν γύρω στα 1608, όταν ο συγγραφέας περνούσε μια πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής του και είχε εμπλακεί σε περίπλοκες θρησκευτικές αντιδικίες. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]