Η μελέτη αυτή περιλαμβάνει κείμενα της θεωρίας της λαογραφίας που αντανακλούν το κλίμα των διεργασιών, οι οποίες σημειώθηκαν στη διάρκεια του επιστημονικού διαλόγου. Ο διάλογος αυτός, που ξεκίνησε από τη Γαλλία και απέκτησε ισχύ και διαστάσεις στον ελλαδικό χώρο, μετά το 1974, διεξήχθη όταν η έννοια της ιστορικότητας αποτέλεσε κέντρο του ενδιαφέροντος των ιστορικών της παγκόσμιας ιστοριογραφίας και του ευρύτερου επιστημονικού χώρου των κοινωνικών επιστημών. [. . .] Η μελέτη αποτελεί κατάθεση προσωπικής στάσης και αντιμετώπισης της επιστήμης της ελληνικής λαογραφίας. Απηχεί την πνευματική κατάφαση στο ενδιαφέρον και στη σημασία που παρουσιάζει η διαλεκτική των επιστημών, που είναι καρπός της πολύχρονης εντρύφησης στην ανθρωπολογική φιλολογία αλλά και στην ιστορική οπτική της Σχολής των Annales. Η οπτική αυτή, στάθηκε γόνιμη για την επισήμανση της ανθρωπολογικής διάστασης και της ιστορικότητας φαινομένων που αποτελούν το αντικείμενο των κοινωνικών επιστημών, ανάμεσα στις οποίες κατατάσσεται και η ελληνική λαογραφία.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]