Αρχικά ο θεσμός του Γέροντος ήταν συνδεδεμένος με τον μοναχικό βίο. Ο κάθε δόκιμος μοναχός, ως `υποτακτικός`, είχε τον Γέροντά του, δηλαδή έναν έμπειρο και σοφό παλαιότερο μοναχό που τον καθοδηγούσε στον ασκητικό βίο. Σ` αυτόν όφειλε απόλυτη υπακοή.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες ο όρος Γέροντας χρησιμοποιείται και με διαφορετική από την παραπάνω έννοια. Διότι δόθηκε σε μοναχούς ή ιερομονάχους των οποίων η πνευματική επίδραση επεκτάθηκε σε χριστιανούς εκτός των Μονών ή Ησυχαστηρίων τους. Ακόμα και σε εγγάμους πρεσβυτέρους, των οποίων ο ένθεος βίος, η δράση και τα χαρίσματα έτυχαν της αποδοχής και του θαυμασμού του ποιμνίου τους.
Στην παρούσα Σειρά συμπυκνώνεται σε λίγες σελίδες κάθε τεύχους ο βίος ενός τέτοιου προσώπου, ώστε ο αναγνώστης να γνωρίσει τι είναι τελικά εκείνο που τον κατατάσσει στη χορεία των `Σύγχρονων Γερόντων`.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]