Η ιστορία μας ξεκινά στο γύρισμα του προηγούμενου αιώνα, με τον νεαρό

Χέρμπερτ Τζορτζ Γουελς να γράφει το πρώτο του βιβλίο –μια φανταστική ιστορία που συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο– με τίτλο Η Μηχανή του Χρόνου.

Εκείνη την εποχή πλήθος παραγόντων –φιλοσοφικών και τεχνολογικών– συνετέλεσαν στη ριζική μεταβολή της αντίληψης που είχαμε για την έννοια του Χρόνου.

Η πρόοδος προέλαυνε ασταμάτητη –ο ηλεκτρικός τηλέγραφος, οι ατμομηχανές και ο σιδηρόδρομος, η ανακάλυψη θαμμένων πολιτισμών και η τελειοποίηση των ρολογιών– και τούτο ήταν καλό για τον οπτιμιστή της τεχνολογίας.

Ο κυκλικός Χρόνος, τα παράδοξα και τα σταυροδρόμια του, η αιώνια επιστροφή, η «ρόδα» της ζωής... ήταν απλώς ρομαντικές ιδέες, κατάλληλες για ποιητές και νοσταλγικούς φιλοσόφους. Ακόμη και για τους μαθηματικούς και τους φυσικούς το ταξίδι στον Χρόνο ήταν μια ακίνδυνη «φαντασία», μέχρι που ο Κουρτ Γκέντελ έδειξε στον Άλμπερτ Αϊνστάιν ότι οι εξισώσεις της σχετικότητας επέτρεπαν λύσεις στις οποίες το ταξίδι στον Χρόνο φάνηκε να είναι εφικτό – αν και κανείς δεν γνώριζε ακριβώς πώς.

Η ιστορία μας ξεκινά στο γύρισμα του προηγούμενου αιώνα, με τον νεαρό

Χέρμπερτ Τζορτζ Γουελς να γράφει το πρώτο του βιβλίο –μια φανταστική ιστορία που συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο– με τίτλο Η Μηχανή του Χρόνου.

Εκείνη την εποχή πλήθος παραγόντων –φιλοσοφικών και τεχνολογικών– συνετέλεσαν στη ριζική μεταβολή της αντίληψης που είχαμε για την έννοια του Χρόνου.

Η πρόοδος προέλαυνε ασταμάτητη –ο ηλεκτρικός τηλέγραφος, οι ατμομηχανές και ο σιδηρόδρομος, η ανακάλυψη θαμμένων πολιτισμών και η τελειοποίηση των ρολογιών– και τούτο ήταν καλό για τον οπτιμιστή της τεχνολογίας.

Ο κυκλικός Χρόνος, τα παράδοξα και τα σταυροδρόμια του, η αιώνια επιστροφή, η «ρόδα» της ζωής... ήταν απλώς ρομαντικές ιδέες, κατάλληλες για ποιητές και νοσταλγικούς φιλοσόφους. Ακόμη και για τους μαθηματικούς και τους φυσικούς το ταξίδι στον Χρόνο ήταν μια ακίνδυνη «φαντασία», μέχρι που ο Κουρτ Γκέντελ έδειξε στον Άλμπερτ Αϊνστάιν ότι οι εξισώσεις της σχετικότητας επέτρεπαν λύσεις στις οποίες το ταξίδι στον Χρόνο φάνηκε να είναι εφικτό – αν και κανείς δεν γνώριζε ακριβώς πώς.