Μια άνευ προηγουμένου έκρηξη στους δασικούς χάρτες χαρακτηρίζει τα έτη 2016 έως 2019. Το φαινόμενο καταλαμβάνει την εν γένει νομοθετική παραγωγή, δεσπόζει στη νομολογία και βρίσκει απήχηση στη θεωρία.

Το δίκαιο που διέπει τους δασικούς χάρτες, ως αναπόσπαστο μέρος του Κτηματολογικού Δασικού Δικαίου, βρίσκει τη συστηματική επεξεργασία του στο πόνημα του Δ. Η. Παπαστερίου, ομότιμου καθηγητή Νομικής ΑΠΘ, υπό τον τίτλο «Δασικοί χάρτες».

Οι υπάρχοντες δασικοί χάρτες είναι έντονα ελαττωματικοί. Λείπει από αυτούς ακρίβεια, πληρότητα και σαφήνεια. Τέτοιοι ατελείς δασικοί χάρτες καθυστερούν αδικαιολόγητα το αναμενόμενο και απαραίτητο Δασολόγιο και μετακυλύουν στο απώτερο μέλλον ένα γνήσιο και ολοκληρωμένο Εθνικό Κτηματολόγιο.

Ο εντοπισμός των παραπάνω μειονεκτημάτων συνοδεύεται από τεκμηριωμένες προτάσεις, έχοντας στέρεη βάση μια σύμφωνη με το Σύνταγμα νομολογία, με κορωνίδα την ΟλΣτΕ 685/2019.

Οι «Δασικοί χάρτες» είναι ένα εργαλείο που απευθύνεται σε κάθε επιστήμονα, δασολόγο, τοπογράφο και νομικό, αλλά και σε κάθε κοινωνό του δικαίου που αναζητεί υπεύθυνη πληροφόρηση για το δασικό και κτηματολογικό γίγνεσθαι στην Επικράτεια.