Η ελληνική γλώσσα με τη μακραίωνη ζωή και καλλιέργεια της παρέχει ένα φάσμα διαλεκτικών ποικιλιών με εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη γλωσσική, ιστορική και λαογραφική έρευνα. Οι διάλεκτοι και τα ιδιώματα εμπλουτίζουν τη γλωσσική έκφραση και συμπυκνώνουν τη σοφία και την εμπειρία τοπικών κοινωνιών, συνεχίζοντας ζωντανά την παράδοση. Καθιστούν έτσι τις τοπικές κοινωνίες με τις γλωσσικές ιδιομορφίες κοιτίδες πολιτισμού, αποδίδοντας παραστατικά το πνεύμα και το ήθος τους. Η επιβίωση αλλά και η μελέτη των γλωσσικών ιδιαιτεροτήτων του κάθε τόπου είναι ιδιαίτερα σημαντικές, ως στοιχεία που συμβάλλουν στη διατήρηση του πολιτισμικού πλούτου της περιοχής όπου μιλιούνται και της γλωσσικής κληρονομιάς ενός λαού γενικότερα. Παρ` όλα αυτά, αρκετά ελληνικά γλωσσικά ιδιώματα έχουν ήδη σβήσει και το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας είναι ελάχιστο. (. . .)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]