(. . . ) Αναφέρθηκα σε αυτόν τον τρόπο αντιμετώπισης των φυσικών προβλημάτων από τον Einstein, διότι νομίζω ότι μια σοβαρή αιτία της κρίσης της σύγχρονης φυσικής - μιας πανθομολογούμενης ανάγκης για νέες ιδέες - βρίσκεται στην τάση μιας απεριόριστης μαθηματικοποίησης που καταντά σχεδόν αυτοσκοπός. Στο σημερινό κατακλυσμό φυσικών θεωριών διαπιστώνει κανείς μια εντυπωσιακή σύγχυση μεταξύ φυσικής πραγματικότητας και μαθηματικών αναπαραστάσεων της, που - ενώ ενδεχομένως διαθέτουν προβλεπτική δύναμη - στερούνται φυσικού περιεχομένου ή παραδοξολογούν. Πίσω από την κρίση αυτή βρίσκεται, νομίζω ένα θεμελιακό γνωσιοθεωρητικό πρόβλημα, η σχέση μεταξύ μαθηματικών και φυσικής πραγματικότητας. Η διαπίστωση της κρίσης αυτής κάνει ιδιαίτερα επίκαιρη κάθε αναφορά στο έργο του Einstein, που οροθετεί στον αιώνα μας τον φυσικό ρεαλισμό στην αντιπαράθεσή του με τον ιδεαλισμό ή θετικισμό.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]