Αυτόνομοι και εξαρτημένοι, ατομιστές και γοητευμένοι από την ομάδα, αυταρχικοί και ευάλωτοι, οι έφηβοι είναι οι πρωταγωνιστές του παραλόγου. Πώς να καταλάβουμε τα «χίλια τους πρόσωπα» και να τους βοηθήσουμε να διασχίσουν αυτή την κρίσιμη περίοδο της ζωής τους; Πώς να μην καταχραστούμε το κύρος μας, χωρίς όμως ταυτόχρονα να γίνουμε συνένοχοι των παιδιών; Πώς διαμορφώνεται η ερωτική τους ζωή; Πότε πρέπει να ανησυχούμε για τις εκδηλώσεις άγχους ή για τις καταθλιπτικές τους τάσεις; Τι πρέπει να κάνουμε με έναν «προβληματικό» έφηβο; Πώς να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο των ναρκωτικών, την απειλή του AIDS;
Ήδη από την πρώτη του έκδοση, το 1988, το βιβλίο αυτό καθιερώθηκε. Η παρούσα έκδοση έχει επανεξεταστεί, γεγονός που συμβάλλει σημαντικά στα επιδημιολογικά δεδομένα. Μας προτείνει μια νέα όψη της κατάθλιψης κατά την εφηβεία και των σχέσεων ανάμεσα στον έφηβο και στην οικογένειά του.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]