Πρέπει να προχωρήσουμε αμέσως. Να κάνουμε το επόμενο βήμα. Είναι αλήθεια ότι δεν μπορούν να γίνουν αλλαγές χωρίς αίσθηση ασφάλειας. Πρέπει, όμως, να πείσουμε ότι δεν υπάρχει ασφάλεια χωρίς αλλαγές. Όπως και στις αρχές της δεκαετίας του `90, στο ξεκίνημα της προσπάθειας ένταξης στην ΟΝΕ, η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Το διακύβευμα τότε ήταν η δημιουργία συνθηκών οικονομικής σταθερότητας, αναγκαία συνθήκη για την επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, και η κατοχύρωση του ευρωπαϊκού προσανατολισμού, με την ενσάρκωση στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα, το διακύβευμα είναι διαφορετικό. Είναι η μετάβαση στη σύγχρονη εποχή, η ένταξη στην ομάδα χωρών που σε παγκόσμια κλίμακα αξιοποιούν τις δυνατότητες της Οικονομίας της Γνώσης εξασφαλίζοντας υψηλά επίπεδα ευημερίας και απασχόλησης για τους λαούς τους και ταυτόχρονα η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης, μέσα από αναδιανεμητικές πολιτικές και αναβάθμιση των υπηρεσιών που προσφέρει το κράτος στον πολίτη.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]