Ο πατέρας του Καρσάν ήταν κύριος και φύλακας στο Ιερό του Περιπλανώμενου, όπως και όλοι οι πρόγονοί του πριν απ’ αυτόν για πολλούς αιώνες. Ο έφηβος Καρσάν ετοιμάζεται για την τελετή της ανακήρυξής του ως αβατάρ, ενσάρκωση του αγίου. Ωστόσο θα προτιμούσε να είναι ένας συνηθισμένος Ινδός, ή έστω ένας διάσημος παίκτης του κρίκετ. . . Είναι η δεκαετία του ’60, το κάλεσμα του κόσμου ηχεί σαν σειρήνα για το αγόρι, που θα αποτολμήσει το αδιανόητο: να πάει για σπουδές στο Χάρβαρντ. Ο Καρσάν θα φύγει, αλλά ύστερα από τρεις δεκαετίες, κουβαλώντας μια προσωπική τραγωδία και με την αγωνία για την τύχη του γενέθλιου τόπου του, θα επιστρέψει στον Κήπο που αρνήθηκε, αφού ακροβατήσει πάνω στη λεπτή γραμμή που χωρίζει - ή που ενώνει - την ελευθερία από το καθήκον, την πίστη από την αμφιβολία, τον άνθρωπο από τον αδελφό του. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]