Ποιες είναι οι κοινωνικοπολιτικές αντιλήψεις του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, της ΔΟΕ, του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ.ά; Πώς συνδέονται με την πρακτική πολιτική αυτών των οργανισμών και πώς επηρεάζουν τις κυβερνήσεις; Αποτελούν οι εθνικές κοινωνικές πολιτικές σε ζητήματα απασχόλησης, κοινωνικής ασφάλισης, υγείας, κοινωνικού αποκλεισμού, κ.τ.λ. εθνικές επιλογές ή συνιστούν προσαρμογή σε υπερεθνικά μεταρρυθμιστικά σχέδια; Προς τα πού κατευθύνεται το πείραμα της κοινωνικής Ευρώπης;
Αυτά είναι ορισμένα ερωτήματα που θέτει και απαντά το παρόν βιβλίο. Χρησιμοποιώντας πλούσιο υλικό, ο συγγραφέας παρουσιάζει τους βασικούς άξονες των πολιτικών υπερεθνικών οργανισμών και φορέων σε βασικά κοινωνικά ζητήματα. Παράλληλα, διατυπώνει τη θέση ότι, χωρίς υπερεθνικού χαρακτήρα κοινωνικές ρυθμίσεις, η οικονομική παγκοσμιοποίηση απειλεί τη συνοχή όχι μόνο των εθνικών κοινωνιών, αλλά και της παγκόσμιας κοινότητας. Η μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους που συντελείται σήμερα στην Ελλάδα (εργασιακό, ασφαλιστικό) καθιστά το βιβλίο απαραίτητο έργο σύγκρισης και αναφοράς για όλους όσοι ενδιαφέρονται για τον σχεδιασμό και το μέλλον της κοινωνικής πολιτικής στη χώρα μας.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]