Ο Ασημάκης Βραΐλας γεννήθηκε στα Βαλαρά το έτος μηδέν (όπως δηλώνει ο ίδιος), και τώρα που έφτασε σε μια σεβαστή ηλικία, αποφασίζει να διηγηθεί τα πάθη του. Ξεκαθαρίζει απ` την αρχή ότι δεν ξέρει πολλά γράμματα, αλλά αμέσως μετά δηλώνει πως το όνειρό του είναι να γίνει ποιητής και να σώσει τον κόσμο! Την ιστορία του την περιγράφει ο ίδιος, σε πρώτο πρόσωπο, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα την ευθύνη όλων των λαθών: από τα συντακτικά και τα ορθογραφικά μέχρι αυτά που του χρέωσε η ίδια η ζωή. Δίνει σαφείς οδηγίες για το πώς μπορεί να γίνει κάποιος ποιητής, παραδίδει μαθήματα κατάκτησης του γυναικείου φύλου, ανακαλύπτει το πραγματικό νόημα της φιλίας, λαχταρά την αναγνώριση από τους γονείς και το κοινό και, τέλος, συνειδητοποιεί πως το μεγαλύτερο λάθος στη ζωή είναι να νομίζεις πως τα προβλήματα εξαφανίζονται όταν φεύγεις μακριά τους. . . Και για πρώτη φορά αποφασίζει να παραμείνει και να παλέψει για να κατακτήσει αυτό που τόσο πολύ ποθεί. Με ή χωρίς τη βοήθεια της ποίησης.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]