Τα Ρεμπέτικα, τα Σμυρνέϊκα τα καλά λαϊκά, τραγουδιούνται και θα τραγουδιούνται ακόμη. Ένας από τους λίγο γνωστούς πρωτομάστορες τους είναι ο πολυδιάστατος Σταύρος Παντελίδης, ο Σμυρνιός. Γεννήθηκε στη καρδιά της Σμύρνης, όπου σπούδασε έντεχνη μουσική, έγραφε και έπαιζε ασταμάτητα από τότε στα μουσικά της στέκια. Σαν ξεριζωμένος πρόσφυγας μέσα στην Αθήνα συνεχίζει να φτιάχνει μουσική, να συνθέτει και να γραμμοφωνεί τραγούδια μέχρι τον παραγκωνισμό του από το καθεστώς του 1936. Συνεχίζει όμως να συνεργάζεται, να βοηθά, με τις γερές του γνώσεις, άλλους μουσικούς και να προσφέρει στην ελληνική μουσική δημιουργία μέχρι το τέλος της ζωής του, μέσα και από την αθέατη πλευρά της ρεμπέτικης ιστορίας. Αυτός ο Μικρασιάτης συνθέτης του κλασικού ρεμπέτικου και παραδοσιακού τραγουδιού, μαζί με τα κυκλοφορημένα μελισματικά τραγούδια του, άφησε κι’ ένα σημαντικό αριθμό χειρόγραφων παρτιτούρων με ανέκδοτα τραγούδια, που η μελέτη τους μαρτυρά το έντεχνο και πηγαίο ταλέντο του στο να γεννά μελωδίες, αλλά και την παραμερισμένη μέχρι σήμερα καλλιτεχνική του προσφορά.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]