Τοπία, νεκρές φύσεις και κυρίως γυμνά -τα κλασικά θέματα της ζωγραφικής-, καθώς και μεγάλες ολόσωμες ανθρώπινες φιγούρες και συνθέσεις είναι τα θέματα που με προσήλωση και συνέπεια ζωγραφίζει ο Σταύρος Μπαλτογιάννης (Σταύρος Μπ.). Η πρώτη ομάδα των θεμάτων αυτών, μέχρι πριν λίγα χρόνια, περιλαμβανόταν μόνο στο διδακτικό -και όχι πάντα- θεματολόγιο των σχολών καλών τεχνών. Σήμερα όμως, έπειτα από τις σεισμικές αλλαγές που έγιναν στη ζωγραφική του καιρού μας, ξανάρχονται, με νέα μορφή, στην καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ο Μπαλτογιάννης όμως δεν τα ζωγραφίζει από μόδα αλλά από εσωτερική ανάγκη. Ο Μπαλτογιάννης, αν και ανήκει στη γενιά των ζωγράφων που έχουν πολλές φορές δείξει την αξιόλογη δουλειά τους (Καράς, Κοντός, Τσόκλης, Κεσσανλής, Παύλος κ.ά.), δεν έχει μέχρι σήμερα παρουσιάσει συνολικά το έργο του. Η τωρινή του, λοιπόν, εμφάνιση έχει μιαν ιδιοτυπία: είναι ένας «νέος» αλλά και ώριμος συνάμα ζωγράφος, και μάλιστα οπλισμένος με άρτια γνώση της τεχνικής της εγκαυστικής ή κηρόχυτης ζωγραφικής όσο ίσως κανένας άλλος ζωγράφος σύγχρονός μας. Με την δουλειά του ο Μπαλτογιάννης δείχνει πως η μακριά σιωπή του και απουσία από την καλλιτεχνική «αγορά» της Αθήνας ήταν χρόνος κυοφορίας και προετοιμασίας. (. . .)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]