Στην εργασία αυτή διατυπώνεται η πρόταση για μια νέα επιστροφή των κοινωνικών επιστημών στο αντικείμενό τους. Πώς όμως θα μπορούσε να επιστρέψει κανείς στο αντικείμενο χωρίς να μελετήσει το υποκείμενο που το όρισε ως τέτοιο; Εάν το αντικείμενο είναι ο κοινωνικός κόσμος και το υποκείμενο οι επιστήμες αυτού του κόσμου, το ζητούμενο είναι η κατανόηση της νέας αντικειμενικότητας που διαμορφώθηκε μετά από τη στροφή των κοινωνικών επιστημών προς το υποκείμενο, δηλαδή προς τον εαυτό τους. Η έρευνα λοιπόν καθοδηγείται από ένα διπλό ερώτημα: τη σχέση της κοινωνιολογικής και ανθρωπολογικής θεωρίας με τον ιδεολογικό μετασχηματισμό και τη συσχέτιση του τελευταίου με τις κοινωνικές δομές. Η απάντηση περνά μέσα από τη μελέτη των κοινωνικών προϋποθέσεων της μεταβλητότητας των σταθερών πλαισίων της κοινωνικής και διανοητικής ζωής. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]