Η πολιτική θεωρία που βρίσκει έκφραση στα τέσσερα κείμενα της συλλογής θυμάται ότι η πολιτική είναι η τέχνη του `καιρού` που συλλαμβάνει τη συγκυρία και την ευκαιρία. Έτσι τα δοκίμια εκκινούν από γεγονότα της επικαιρότητας: μια ακολουθία διαδηλώσεων, τα δεκεμβριανά του 2008, η έκδοση ενός βιβλίου που μελετά τη μεταπολιτική των ημερών μας, ορισμένες πρόσφατες πρωτοβουλίες συλλογικής αυτοδιεύθυνσης. Κύριος στόχος είναι η κριτική επεξεργασία πολιτικών φιλοσοφιών και πρακτικών που προσφέρονται σήμερα για την προαγωγή της ισότητας και της ελευθερίας. Το εγχείρημα αυτό καταφεύγει σε δύο ετερόκλιτες δεξαμενές σκέψης: από τη μια, τη θεωρία της ηγεμονίας και της ριζοσπαστικής δημοκρατίας που εξυφαίνουν από το 1985 οι μετα-μαρξιστές θεωρητικοί Ernesto Laclau και Chantal Mouffe, και από την άλλη, τα μανιφέστα της αυτονομίας, του οριζόντιου δημιουργικού πλήθους και των μετα-αναρχικών τάσεων που έχουν διακινηθεί τα τελευταία χρόνια από στοχαστές όπως οι Toni Negri και Michael Hardt, ο John Holloway και ο Richard Day. (...)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]